|
||
|
Ons email adres is:
Deze website is ontworpen en gebouwd door ddc amsterdam
Aantal
bezoekers sinds Laatste update was op: |
 |
 |
||
 |
|||
 |
Kind en rouw na zelfdoding van een ouder Dvd met voorlichting over de omgang met kinderen na suïcide. |
|||||||||||||
|
De voorlichting wordt gegeven door drie deskundigen. Deze gaat over de omgang met en de benadering van kinderen, na de suïcide van één van hun ouders. De voorlichting komt in een zogenaamd ‘extra menu’, of ‘meer keuze menu’, op de dvd te staan. De documentaires kunnen in hun geheel worden bekeken en men kan ook één of meer scènes los van de rest bekijken. Deze interactieve toepassing is effectief en ondersteunend ter illustratie van bijvoorbeeld een les, een lezing of een college. Zelfdoding wordt in onze maatschappij redelijk geaccepteerd wanneer er sprake is van een ongeneeslijke ziekte, al dan niet gepaard gaande met ouderdom. Er heerst echter veel onbegrip wanneer één van de ouders zelfdoding pleegt en de andere ouder achterlaat met de kinderen. Op het spreken hierover met de kinderen lijkt een taboe te rusten.
De centrale vraag van dit project is daarom: Hoe ga je om met een kind na de zelfdoding van zijn of haar ouder? >>>Achtergronden van de problematiek.... Casus 1: “Ik wens je een gelukkig leven” volgt moeder Christine en haar kinderen Arthur en Roxanne van zes en tien jaar met de camera gedurende een langere periode, waardoor ontwikkelingen in het proces van verwerking in beeld zijn. Let wel, dit is de werkelijkheid en geen gespeelde acts met toneelspelers. De communicatie over en weer tussen de gezinsleden onderling en met kinderen en volwassenen uit hun directe omgeving, laat volwassenen zien hoe met kinderen die achterblijven na zelfdoding kan worden omgegaan.
Casus2: “Pappa, ik ga verder” vertelt vanuit het perspectief van Batti van acht jaar, over verlies en rouw na zelfdoding en richt zich op kinderen. De camera gaat ‘door de knieën’ en begeeft zich in de belevingswereld van kinderen die achterblijven na zelfdoding. Bijzonder is dat we zo kort na het sterven van Batti’s vader, dicht bij zijn ervaringen kunnen zijn en die van zijn vriendjes en klasgenoten. Daarmee biedt de film ervaringen van leeftijdgenoten. Ervaringen die kort na het verlies, andere kinderen kunnen helpen om zich te openen en een eerste stap te zetten om gevoelens te benoemen en woorden te geven aan hun verlies en anderen toe te laten.
|
||||||||||||||
